De wereld verandert

Ongeveer tien jaar geleden schreef ik in dit blad dat de toekomst van het autocartoerisme zou afhangen van het optimaal gebruik van de meerwaarde die een touringcar kan bieden ten opzichte van de andere reismiddelen. Alleen de touringcar en zijn uitvoerend personeel kunnen voor optimale sightseeing zorgen. Hierdoor – en door weinig anders – staat hij sterk in de strijd tegen het reizen met de personenwagen en daarenboven is de kwaliteit van zijn sightseeing het enige middel om de concurrentie van het goedkoop vliegen dat ons een belangrijk deel van het stedentoerisme ontnam, aan te kunnen.
Dit vereist kwaliteit zowel van mensen – de organisator of programmator, de reisleider en de chauffeur – en het technisch materieel, de touringcar met zijn comfort- en sightseeinguitrusting. Alles staat of valt daarmee. Onze kracht of onze zwakte. Onze teleurgang of onze toekomst. Deze zomer was ik op reis met een groepje vips uit het toerisme, promotie van de touringcar, je weet wel. Een prachtige reis met alleen maar absolute toppers: het Mémorial de la Paix, de Futuroscope, de oesterputten van Noirmoutiers en de Puy du Fou. Een uniek programma, geïnteresseerde mensen, een schitterende touringcar.
Alleen… er was wel een probleem… De eerste dag deden we de landingsstranden van Normandië, echt comme il faut. Eerst algemene uitleg over het strategisch verloop van de landing aan de hand van kaarten, dan de tactische behandeling op het terrein zelf met opeenvolgens uitleg, met de bekende techniek van filmbeelden uit “De langste dag” en uit “Saving Private Ryan” – het juiste beeld op de juiste plaats op het juiste moment – en tot slot een bezoek op het terrein zelf. Ideaal werk voor de touringcar. Het had een mooie demonstratie moeten worden, ook en zeker dankzij de op maat verknipte filmfragmenten. Het verwacht wat bekwaamheid van de reisleider – diepgaande terreinkennis, verteltalent en veel liefde voor het vak – en een adequate video- of dvd-uitrusting. Hier school het probleem: in deze touringcar – overigens een schitterend exemplaar – zat de video achteraan ingebouwd. Dus voor elk beeld naar achter lopen, waar dan weer geen micro-installatie aanwezig was. Dus een cross met hindernissen: naar achter om het beeld te laten spelen, naar voren voor de commentaren, dan weer naar achter om het beeld stil te leggen, met op de koop toe het beeld vooraan niet even kunnen stoppen voor wat commentaar. Met andere woorden, niet te doen…
Dat is het wat ik bedoel met het “een beetje de evolutie beïnvloeden”. Je doet het of je doet het niet… Maar van dat klein beetje beïnvloeding hangt soms een grote toekomst af.
Sinds jaar en dag timmeren wij op de noodzaak van een adequate reisleidersuitrusting in onze touringcar: essentieel is een fatsoenlijk werkpaneel en een behandelbare geluids- en video-installatie. Behoudens uitzonderingen zijn wij er na al die jaren niet in geslaagd dat te realiseren. De constructeurs zeggen dat de ondernemers het niet vragen. Van hun kant zeggen de ondernemers dat de constructeurs het niet (standaard) aanbieden. De duivelskring van de beïnvloeding noemen we dat. De reiziger laten we helemaal buiten beschouwing, want die weet meestal niet wat hij mist. Alleen… die reiziger…, die haakt af, stellen we vast. Omdat wij niet mee evolueren met onze tijd en niet overschakelen op moderne sightseeingtechnieken. Een touringcar moet twaalf ton – niet alleen techniek en comfort maar ook – didactisch materieel op onze wegen laten rijden.
Over anderhalve maand heeft het 18de Salon van Kortrijk plaats. We zijn benieuwd in hoeverre de nieuwste touringcars zullen uitgerust zijn voor de noden van het touringcartoerisme. Het is essentieel een kwestie van oog te hebben voor evolutie en voor wijzigende omstandigheden, voor het mee zijn met de verandering van de toekomst, die wij nu slechts in een o zo geringe mate in eigen handen hebben.

Het komende salon stelt nog een tweede heikel punt centraal. Verleden keer was de eerste Chinese toeleverancier er. Sinds 12 augustus is het definitief: de eerste Chinese constructeur (waarover méér in een volgend nummer) staat er. Het wordt voor velen een verrassing. Hoe verrassend hangt in grote mate af van wat we schreven in de eerste alinea van dit editoriaal… Wie nu raar opkijkt behoort duidelijk niet tot diegenen die oog hebben voor een wereldevolutie… We zullen er moeten leren mee leven, met die Chinezen. Maar zoals gezegd, méér daarover in volgend nummer.

Iets anders. Ook Car & bus magazine is aan evolutie toe: een kwestie van rentabiliteit en dus van leescijfers. Onze inkomsten – zonder dewelke dit blad niet mogelijk is – komen essentieel uit abonnementen. Het bekende gezegde van Winston Churchill indachtig: besparingen en afslankingen kennen grenzen, expansie door creativiteit en het opdrijven van inkomsten niet.
Op verzoek van een aantal onder u zullen vanaf nieuwjaar onze ondernemers bijkomende exemplaren van het blad kunnen bekomen voor hun chauffeurs en reisleiders. Nu fotokopiëren ze het meestal. In voorbereiding op die bijkomende verspreiding besteden we met ingang van dit nummer méér aandacht voor diegenen die met onze machines werken: de menselijke factor, de ondernemer, de chauffeur, de reisleider, de mecanicien, de reisorganisator en waarom niet, de klant…
Omdat mensen belangrijk zijn.

Overigens zijn we de mening toegedaan dat het openbaar vervoer moet bevorderd worden.

(LUC GLORIEUX, REDACTEUR EN CHEF)

<< Terug