Iedereen heeft recht op zijn eigen stommiteiten

Er bestaan talloze spreuken over het begaan van fouten. Een van de beste is van Shaw: “Succes bestaat niet hierin dat men nooit fouten maakt, maar dat men nooit een tweede keer dezelfde fout maakt.” Een andere mooie is van Hemingway: “Je hoeft niet elke fout zelf te maken, gun ook anderen een kans.” En als toemaatje eentje van Churchill: “Iedereen heeft recht op zijn eigen stommiteiten”. We combineren graag deze drie wijsheden en brengen die in verband met onze sector.

Sinds het ontstaan van het beroep in ons land, ongeveer negentig jaar geleden, begingen wij dikwijls fouten. Zo klampte men zich teveel vast aan verloren gaande formules – net zoals onze voorvaderen het deden, de voermans met de postkoets – de pendelaars op het massaal vervoer uit Oostende – of de frontaliers die veel te lang bleven mikken op het uitstervende ras van de grensarbeiders. We beleefden hoe sommigen indertijd bleven zweren bij de benzinemotor in plaats van tijdig op diesel over te schakelen. We zagen hoe sommige autocarondernemers die diepgaand gespecialiseerd waren op een bepaald reisdoel, die reizen begonnen te braderen, denkend dat ze door supergoedkoop én goed te zijn, massaal vervoer zouden verwerven en daarmee hun collega’s de kilometers en de klandizie van onder de wielen zouden weg- en uit de markt rijden. Een grandioze denkfout – dus een fout! – die ze gewoonlijk geen twee keer begingen. Ook omdat ze die fout gewoonlijk bekochten met het verdwijnen van hun bedrijf.

Dezelfde fenomenale denkblunder wordt het jongste decennium door veel goedkope luchtvaartmaatschappijen begaan. ’t Zal wel zo zijn dat de carriers die er mee begonnen – en hun ding ook op tijd verkochten of bijstuurden – denk niet aan wijlen Freddy Laker! – er rijk mee boerden. Wie met een nieuw idee op de proppen komt, ligt nu eenmaal meestal wat voor in de sprint. Door met veel steun door overheden – die gewoonlijk maar al te graag bereid zijn hun broek voor die roofbouwers uit te doen – op secundaire (naamveranderde), toeristisch-aantrekkelijke bestemmingen te vliegen, krijgt men zijn Boeiings of Airbussen gemakkelijk gevuld, kan men ze met allerlei trucs – op het randje van wat eigenlijk al naar zwendel ruikt – schijnbaar goedkoop houden, en mag men met applaus van de politiek massaal de lucht vervuilen. Omdat dit allemaal goed zou zijn voor de economie.
Zolang de passagiers per touringcar bijvoorbeeld naar Venetië of Carcassonne reden, was er geen sprake van zoveel luchtvervuiling, zoveel opwarming van de planeet en nog minder van zoveel geleuter daarover door politici. Want al dat “luister naar onze “we zijn tegen de vervuiling” woorden maar kijk niet naar onze daden” noem ik geleuter.

’t Blijft natuurlijk niet duren. De eerste goedkope maatschappijen verdwijnen of fuseren momenteel uit de markt, maar door die roofbouwende concurrentie bloeden ondertussen ook de grote maatschappijen leeg, getuige het lot van de Sabena’s, Swissairs en andere Alitalia’s.
Het verschil met indertijd bij ons, is dat dit gebeurt ondanks – of moet ik schrijven dankzij – de steun van de overheden. Geen accijns op kerosine. Geen btw op vluchten. Verborgen betoelagingen bij de vleet. Ook om de lucht te vervuilen. Waardoor wij de markt van het stedentoerisme verloren. Eerste reeks fouten.

Verborgen betoelagingen van Eurostars (en dergelijke) waardoor de autocar geen kans meer maakt op bestemmingen zoals bijvoorbeeld Londen. Tweede reeks fouten.

Dezelfde behandeling als voor de truckchauffeurs opleggen aan de autocarchauffeurs waardoor een gewone toeristische rondrit onmogelijk wordt en men de chauffeurs massaal uit het beroep dwingt. A coach is not a truck, weet je wel. Derde reeks fouten.

Niet-spattende autocars bij regenweer het inhalen verbieden omdat vrachtwagens wel spatten. De touringcar – dat gemeenschappelijke vervoermiddel bij uitstek – in de file tussen de personenwagens dwingen. Ze hun parkings in de steden ontnemen. Enzovoort. Vierde reeks fouten.

Iedereen heeft recht op zijn eigen stommiteiten, daar zijn we het er over eens. Maar als die allemaal ten onze laste vallen wordt het van het stomme teveel. Laat iedereen tenminste voor zijn eigen stommiteiten betalen.

Waarom ik dit editoriaal nu schrijf ? Omdat de vijfde reeks op komst is.

Eerst jaagt men onze chauffeurs uit het beroep, nu gaat men het onmogelijk maken om er nieuwe te vinden.
De Europese Richtlijn 2003/59 wordt in België als volgt in voege gesteld. Een theoretisch examen aan de hand van honderd multiple choice vragen, een ondervraging over acht case-studies en een mondelinge proef. Daarnaast ook een praktische proef. Voor elk vak van het theoretisch examen moet men 80% halen.
We konden een deel van de examens inkijken. Broeders en zusters, er staken pareltjes in. Een of ander genie vond vragen uit in de aard van:
- Hoe plaats je valiezen in de koffers van een autocar? Juist antwoord: horizontaal.
- Hoe moet de plaatsing van senioren gebeuren? Juist antwoord: de minder-validen vooraan.
Je gelooft het niet ? Dat kan ik begrijpen want je houdt zoveel idiotie niet voor mogelijk.
Zal men ooit eens het verstand krijgen die dingen te laten opstellen door mensen die tenminste eens met een autocar op reis zijn gegaan, mensen uit de praktijk? (1)

Hou je vast, ’t wordt nog mooier.
Van drie kandidaten uit de beroepsopleiding die naar het examen gegaan zijn, is er één mislukt. Hij behaalde 43/50, 38/40, 10/10 en 38/50, dus in totaal 129/150 of 86%. Op zijn drie eerste vakken respectievelijk 86, 95 en 100%. Op zijn vierde maar 76%. Hij is dus mislukt.
Broeders en zusters. Ik ben vliegtuigpiloot en moest daarvoor indertijd ook een examen afleggen. Dat niet van de poes was, want ik moest 75 % halen. Weliswaar zonder stomme vragen.
Trek zelf de conclusie.
De mijne vind je terug in de woorden van Ernest Hemingway : Je hoeft echt niet elke fout zelf te maken, gun ons ook eens een kans.

Overigens ben ik de mening toegedaan dat het gemeenschappelijk vervoer moet worden bevorderd.

(1) Door toedoen van de FBAA is aan de bekommernis om correcte vragen te stellen, al grotendeels tegemoet gekomen.

(GLORIEUX LUC, HOOFDREDACTEUR)

<< Terug